خيلي وقت بود كه قصد كتابت ايام به ذهنم بود، ليكن مجال نبود و اگر بود حال نبود . القصه از امروز عهدمان اين است، به هر حال و به هر مجال، چه به كاممان باشد و چه نباشد، مهم اين است كه شايد روزي به كار آيد و اگر هم نبايد خود مروري است بر خاطرات و احوالات سياسي و اجتماعي جواني امان . اوضاع هم اكنون بس آشفته است، كوتاه اگر بخواهم كه بگوبم زمانه ي جنگ است و خون است و غارت است و بحران. هرچند كه سخنان صاحبين ممالك از گل مي گويد و بلبل و دوستي و مهرباني . شايد گواه اين تضاد، تاريخي باشد كه از زمانه حال به جا مي ماند . آيندگان به قضاوت خواهند نشست . و اما وقايع امروز: خبر تشكيل اوپك گازي قصه اي جديد است كه به گفته وزير انرژي روسيه امروز روز تولد اين سازمان خواهد بود، هاشمي رفسنجاني نيز با انتقاد از كشورهاي همسايه مبني بر حمايت از القائده گير ديگري به كشورهاي منطقه داد ، آلودگي هواي تهران نيز كم كم به مرز بحران رسيده و انگار كه كاري از هيچ كس ساخته نبوده و نيست ، كميته كاهش آلودگي هوا براي دومين بار تشكيل جلسه داده اند و كمي ميوه خوردند و كمي خاطره گفتند و بعدش هم رفتند خونشون، فنا شدن انسان ها از رسوب اين همه سرب به ريه هايشان تنها چيزي است كه هيچ كس را نگران نكرده و نمي كند . اما از نكات جالب اين روزها بحث ازدواج و صحبت هاي جالب و دوست داشتني و خنده دار مسئولين نه چندان محترم نسبت به اوضاع وحشتناك ازدواج جوانان و آمار هاي مربوط به آن مي باشد . طبق گفته هاي مسئولين و آن جور كه از آمارها بر مي آيد مثل اينكه خيلي از ما جوانان مجردبم و اون جور كه ميشه از صحبت هاشون فهميد اين يعني كه خيلي بده ، بحث هاي پيش آمده خبر از تشكيل دفاتر همسر يابي و زندگي نيمه مستقل و اين قبيل ايده هاست . مطمئنا يكي از بزرگترين سوالات من در آن دنيا از مسئولين نيمه محترم همين خواهد بود كه اين فكر هاي جالب اصلا چطور به ذهن مباركتان خطور مي كرد و از نظر آنها انسان هاي يك جامعه تا به چه سني مي توانند نقش موش آزمايشگاهي براي تست كردن طرح و برنامه هاي مسئولين باشند.بگذريم فعلا قصدمان تفسير نيست . طرح تحول اقتصادي هم اين روزها به بحث داغي تبدبل شده است كه جاي كمي تامل دارد . از طرفي دولت مصر به راي گرفتن اين طرح از مجلس و اجراي سريع آن ( به جهت بندي از اين طرح كه بر اساس آن دولت بخشي از يارانه هاي خود را به صورت نقدي به مردم واگذار مي كند كه اين خود اين كار يعني كلي راي واسه دوره بعدي از عراق هم خبر به وفور يافت همي شود؛ دو سه روز پيش بود كه خبرنگار عراقي در كنفرانس خبري مشترك بوش و نوري المالكي جفت لنگه كفش هايش را به طرف بوش پرتاب كرد و فكر كنم كه خودش هم اكنون در حال موت مي باشد(از فرط شكنجه) اما مردم عراق با تظاهرات هاي حمايتي خود بارها و بارها نشان دادند كه آرزو داشتند آن لنگ كفش را خودشان به سر بوش مي زدند ، من نمي دانم با اين كه وطن من هشت سال درگير جنگ با اين عرب هاي بي مخ بوده و به اندازه كافي از دست آن ها زجر كشيده ايم، چرا بازهم دوست دارم كه آن ها از اين وضع نجات يابند ، شايد حس انسان دوستي من باشد اما به هر حال آن چيز كه مهم است بيش از اندازه زجر كشيدن آن ها در اوضاع فعلي مي باشد. در ضمن امروز رئيس مجلسشون هم استعفا كرد و مجلس هم با اكثريت قبول كرد و دعوا بر سر قدرت هم اونجا بدجور داغه ، هر چند كه خودشون مي گن دعوا سر قدرت نيست اما ترس من از روزي است كه يك نسل كشي ديگه همين بغل گوشمون راه بيفته ، كم هم قوم و قبيله ندارن كه ، الا ماشاالله : شيعه و سني و كرد و ترك و... خدا خودش براشون درست كنه
+نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعتتوسط نيش زن |
|
